Chondryty to meteoryty kamienne które nie uległy znaczącej modyfikacji w wyniku
roztopienia czy dyferencjaji (rozdzielenia minerałów w wyniku opadania cięższych
pierwiastków wgłąb ciała niebieskiego) macierzystego ciała niebieskiego. Uważa się
że powstały gdy różne rodzaje pyłów i ziaren obecnych w wczesnych stadiach formowania
się Układu Słonecznego połączyły się tworząc prymitywne asteroidy. Wyróżniającą
cechą chondrytów są tajemnicze chondry - sferyczne obiekty które powstały z
zawieszonych w nieważkości roztopionych minerałów. Chondry zawierają krzemiany
(oliwin, piroksen). W niektórych chondrytach występują inluzje refrkacyjne (w tym
inkluzje Ca-Al) które zalicza się do najstarszych obiektów Układu Słonecznego.
Ponadto w chondrytach odnajduje się różne ilości metalicznych żelaza i niklu,
siarczanów oraz odosobnione ziarna krzemianów. Pozostała część chondrytów zbudowana
jest z drobnego pyłu, który może być obecny w postaci skały macierzystej, jak również
tworząc otoczki wokół indywidulanych chondr. W chondrytach odnajduje się również
ziarna predatujące powstanie Układu Słonecznego.
Około 87% meteorytów ro chondryty - obecnie w światowych kolekcjach znajduje
się ponad 27 tysięcy tego typu meteorytów. Największy znany chondryt ważył 1770 kg
i należał do grupy meteorytów z Jilin z roku 1976. Natomiast największy deszcz
meteorytów tej klasy zdarzył się w Holbrook w 1912 roku kiedy na obszary północnej
Arizony spadło ok 14 000 indywidualnych meteorytów.