Nasza kolekcja meteorytów

NWA 3118

Chondryt węglisty CV3

Hundreds of fragments (total weight of 5895 g) were purchased in Erfoud, Morocco in December 2003 by A. and G. Hupé. Description and classification (T. Bunch and J. Wittke, NAU): olive gray to tan in color depending on the degree of weathering. In thin section, much of the matrix has a pronounced ripple texture: subparallel, curvilinear thin bands of olivine grains (Fa32-36), up to 10 ľm in size, enclose pod-like masses of micron to submicron Fe-rich olivine (Fa42-58), pyroxenes, sulfides and minor weathering products. Chondrules are typically <2 mm in diameter, although a few chondrules may be as large as 8 mm in diameter. A small stone was found to contain a dark inclusion measuring approximately 9 cm by 2.5 cm by 1 cm. Many types of small CAI inclusions are present and rarely exceed a few mm in diameter. Low weathering grade: no metal observed in the matrix, although some chondrules contain fresh metal. Specimens: 20.3 g, NAU; main mass, Hupé.

Zakupiony z kolekcji Michaela Cottinghama, 2006

#011

Brahin

meteoryt kamienno-żelazny, Pallasyt grupy głównej

Pallasyt Brahin został odnaleziony w 1968 roku 400 m na północ od wioski Ljady w okręgu Bragin na Białorusi, w obszarze w którym już wczeœniej znajdowano meteoryty. Całkowita znana waga = 823 kg. Odkrycie opublikowane w Meteoritical Bulletin, no. 44, Moscow (1968), przedruk Met. 5, 85-109 (1970).

Zakupiony z kolekcji Ryana Dillona, 2007

#012

Brahin

meteoryt kamienno-żelazny, Pallasyt grupy głównej

Pallasyt Brahin został odnaleziony w 1968 roku 400 m na północ od wioski Ljady w okręgu Bragin na Białorusi, w obszarze w którym już wczeœniej znajdowano meteoryty. Całkowita znana waga = 823 kg. Odkrycie opublikowane w Meteoritical Bulletin, no. 44, Moscow (1968), przedruk Met. 5, 85-109 (1970).

Zakupiony z kolekcji Ryana Dillona, 2007

#013

Northwest Africa 2737 Morocco

chassignit, meteoryt pochodzenia marsjańskiego

Wyjątkowo rzadki rodzaj meteorytów, których ciałem macierzystym jest planeta Mars.

Find: 2000 Achondrite (Martian, chassignite)

History: In August 2000, meteorite collectors discovered a stone fragmented into nine pieces (308 g, 128 g, 74 g, 47 g, 38 g, 6.4 g, 3.3 g, 2.0 g, and 4.3 g for a total mass of 611 g) in the western part of the Sahara.

Petrography and Geochemistry: (P. Beck, Ph. Gillet, B. Reynard, B. van de Moortele, ENSL; J.A. Barrat, M. Bohn, I. Cotton, UBO) Olivine (Fo78.2–79.1; Mn/Fe = 0.018; ~89.6 vol%), chromite (4.6 vol%), low-Ca pyroxene (En78.5Wo2.7Fs18.8 to En76.6Wo3.2Fs20.2), high-Ca pyroxenes (En73.5Wo8.0Fs18.5 to En64.0Wo22.1Fs13.9; Mn/Fe 0.030 [total of low- and high-Ca pyroxene ~4.1 vol%]), and sanidine glass (~1.6 vol%) with traces of apatite. The texture is that of a cumulate dominated by mm-size anhedral to subhedral olivine crystals, sometimes poikilitically enclosed in augite (En54.6Wo32.8Fs12.6 to En46.7Wo44.1Fs9.2).

Oxygen isotopes: (I. Franchi, R. Greenwood, OU) δ17O = 2.40, δ18O = 4.02, ∆17O = 0.315; δ17O = 2.30, δ18O = 3.85, ∆17O = 0.295 (all ‰, n = 2). Furthermore, NWA 2737 displays trace element abundances similar to Chassigny. For example, its REE pattern resembles that of Chassigny but with a more pronounced LREE enrichment.

Classification: Achondrite (Martian, chassignite); highly shocked.

Zakupiony z kolekcji Stana Tureckiego, 2007

#014

Dar al Gani 1037, Libya

szergotyt bazaltowy, meteoryt pochodzenia marsjańskiego

Wyjątkowo rzadki rodzaj meteorytów, których ciałem macierzystym jest planeta Mars.

Find: 2000 Achondrite (Martian, chassignite)

History: Ten stones totaling 4012.43 g were found early 1999 in the sand desert of Dar al Gani. The biggest individual was a complete individual of 3090 g with perfect orientation and rather fresh appearance.

Classification and mineralogy (A. Greshake and M. Kurz): an olivine-phyric shergottite with porphyritic texture; large chemically zoned olivine megacrysts are set into a fine-grained groundmass composed of pyroxene and maskelynite; minor phases include chromite, Ti-rich chromite, sulfides, phosphates, and small Fe-rich olivines; olivine megacrysts often contain melt inclusions and small chromites; pyroxenes are dominantly chemically zoned pigeonites, some contain orthopyroxene cores; olivine phenocrysts, Fa31.4-41.1, Fe/Mn = 52-59; matrix olivine, Fa37.4-40.6, Fe/Mn = 52-58; pigeonite, Fs23.7-35.4Wo6-18.6; orthopyroxene, Fs20.2-24.5Wo2.5-4.7, Fe/Mn = 34; maskelynite, An58.9-65.5; heavily shocked with numerous melt veins and melt pockets; moderately weathered with calcites filling cracks and cavities.

Oxygen isotopes (R. Clayton and T. Mayeda, UChi): δ17O = +2.91, δ18O = +5.29, Δ17O = +0.16. Possibly paired with Dar al Gani 467, 489, 670, 735, 876, and 975.

Specimens: main mass with anonymous finder; type specimen 20 g plus one polished thin section MNB

Zakupiony z kolekcji Stana Tureckiego, 2007

#015

North West Africa NWA 2120 (provisional)

chondryt L3.5 S2 W2

Całkowita znana masa - jedynie 702 gramy.

Odnaleziony na Saharze w 2003 roku

Zakupiony z kolekcji Michaela Cottinghama, 2006

#016

Goronya, Nigeria

chondryt H4 S4 W1

Całkowita znana masa - jedynie 11 kg.

Odnaleziony w 2001 roku

Zakupiony z kolekcji Michaela Cottinghama, 2006

#017

Sikhote-Alin, Syberia, Rosja

meteoryt żelazny IIAB

Szrapnel meteorytu żelazanego Sikhote-Alin o wadze 13,8 g. pochodzący ze zbiorów British Jurassic Fossils.

12 lutego 1947 miał miejsce największy deszcz meteorytów w znanej historii. We wschodniej Syberii, w środku dnia, kula ognista przemierzył niebo z północnego kierunku na południe, a następnie, około godziny 10:38 rozpadła się w atmosferze. Odłamki pokryły eliptyczny obszar o powierzchni 1,6 km kwadratowego na pokrytymi śniegiem zachodnimi stokami gór Sikhote-Alin. Szacuje się, że średnica bolidu wynosiła ok 600m. W trakcie przejścia przez atmosferę był, według naocznych świadków, jaśniejszy niż Słońce, a ślad jego przejścia unosił się jeszcze przez kilka godzin po upadku. Większość fragmentów nie przebiła naniesionych żwirów, które w tym czasie były zamrożone na głębokość powyżej 1 metra. W sumie zanotowano 122 kraterów udarwych o średnicy od 50 cm do 27 metrów i głębokości dochodzącej do 1 metra.

Uważa się, że mateoroid mógł mieć masę ok 70 ton a rozpadł się na wysokości 6 km na tysiące szrapneli, które pokryły obszar upadku. W niektórych otworach udarowych zachowały się całe odłamki, w innych - odłamki te rozpadły się na drobniejsze fragmenty w wyniku uderzenia. Z jednego z takich kraterów wydobyto 464 odłamki o wspólnej wadze 246 kg. Największy znany fragment waży 1745 kg. Część odłamków przelatując przez las niszczyła i łamała drzewa. 13,6 kg odłamek wydobyto z uszkodzonego cedru o średnicy 70 cm.

Zakupiony z kolekcji British Jurassic Fossils, Wielka Brytania, 2007

#018

Sikhote-Alin, Syberia, Rosja

meteoryt żelazny IIAB

Szrapnel meteorytu żelazanego Sikhote-Alin o wadze 17,4 g. pochodzący ze zbiorów British Jurassic Fossils.

12 lutego 1947 miał miejsce największy deszcz meteorytów w znanej historii. We wschodniej Syberii, w środku dnia, kula ognista przemierzył niebo z północnego kierunku na południe, a następnie, około godziny 10:38 rozpadła się w atmosferze. Odłamki pokryły eliptyczny obszar o powierzchni 1,6 km kwadratowego na pokrytymi śniegiem zachodnimi stokami gór Sikhote-Alin. Szacuje się, że średnica bolidu wynosiła ok 600m. W trakcie przejścia przez atmosferę był, według naocznych świadków, jaśniejszy niż Słońce, a ślad jego przejścia unosił się jeszcze przez kilka godzin po upadku. Większość fragmentów nie przebiła naniesionych żwirów, które w tym czasie były zamrożone na głębokość powyżej 1 metra. W sumie zanotowano 122 kraterów udarwych o średnicy od 50 cm do 27 metrów i głębokości dochodzącej do 1 metra.

Uważa się, że mateoroid mógł mieć masę ok 70 ton a rozpadł się na wysokości 6 km na tysiące szrapneli, które pokryły obszar upadku. W niektórych otworach udarowych zachowały się całe odłamki, w innych - odłamki te rozpadły się na drobniejsze fragmenty w wyniku uderzenia. Z jednego z takich kraterów wydobyto 464 odłamki o wspólnej wadze 246 kg. Największy znany fragment waży 1745 kg. Część odłamków przelatując przez las niszczyła i łamała drzewa. 13,6 kg odłamek wydobyto z uszkodzonego cedru o średnicy 70 cm.

Zakupiony z kolekcji British Jurassic Fossils, Wielka Brytania, 2007

#019

Dong Ujimqin Qi, Chiny

mezosyderyt

Dong Ujimqin Qi Nei Mongol Zizhiqu to meteory który spadł w Chinach (?) 7 września 1995 roku o godzinie 13:35. W słoneczny, bezchmurny dzień ludzie usłyszeli donośny huk i zauważyli czarny dym. Na polach odnaleziono meteoryty ważące 88.2, 38 i 2.6 kg. Meteoryty przechowywane są w Pekinie a w rękach prywatnych znajduje się zaledwie kilkaset gramów tego meteorytu.

Dong Ujimqin Qi Nei Mongol Zizhiqu, People’s Republic of China Fell 1995 September 7, 13:35 local time Mesosiderite On a cloudless day, people heard a tremendous sound and observed black smoke. Meteorites weighing 88.2 kg, 38 kg, and 2.6 kg were then recovered in a meadow. Mineralogy and classification (Wang Daode, Xu Ping and Tao Kejie, Beijing): olivine, Fa38; pyroxene, Fs24.6Wo2.9; plagioclase, An90–91Or0.2–0.5Ab8.8–10.5; contains kamacite, taenite, troilite, stanfieldite, whitlockite, cordierite, and tridymite; metal present as nodules; brecciated silicates. Specimens: Beijing.

Zakupiony z kolekcji Stana Tureckiego, Floryda USA, 2007

#020