Z naszej kolekcji

meteorytów

minerałów

kat #012 Brahin meteoryt kamienno-żelazny, Pallasyt grupy głównej waga: 2,5 g., ps wymiary: 20x10x5 mm Pallasyt Brahin został odnaleziony w 1968 roku 400 m na północ od wioski Ljady w okręgu Bragin na Białorusi, w obszarze w którym już wczeœniej znajdowano meteoryty. Całkowita znana waga = 823 kg. Odkrycie opublikowane w Meteoritical Bulletin, no. 44, Moscow (1968), przedruk Met. 5, 85-109 (1970). Zakupiony z kolekcji Ryana Dillona, 2007 "" ...więcej informacji o meteorycie

kat #230 Chalcantyt siarczany, chromiany, molibdeny i tungsteny/uwodnione krzemiany/grupa chalantytu (VI/C.04-40) Formuła chemiczna: Cu+2SO4·5H2O Zobacz też: Mineral Web Wikipedia ...więcej informacji o minerale

Pierwsze pomiary wieku materii kometarnej

Choć komety uważa się za jedne z najstarszych i najprymitywniejszych obiektów w Układzie Słonecznym wyniki nowych badań przeprowadzonych na próbkach komety Wild 2 pobranych przez misję NASA Stardust wskazują, że materia z wnętrza Układu Słonecznego została przemieszczona do obszaru, w którym powstają komety co najmiej 1,7 miliona lat po tym, jak powstały najstarsze obiekty Układu Słonecznego. Badania przeprowadzone przez naukowców Narodowego Laboratorium Lawrence Livermore dostarczają pierwszych warości granicznych wieku materii kometarnej pochodzącej ze znanej komety. Wyniki badań zostały opublikowane na łamach Science Express.

Sondując początki Układu Słonecznego

Nowa analiza meteorytu Murchison, który upadł w Australii 28 września 1969 roku wykazała, że skała ta zawiera zdumiewające bogactwo wcześniej nieznanych związków organicznych. W artykule opublikowanym na łamach Proceedings of the National Academy of Sciences naukowcy z Instytutu Chemii Ekologicznej w Neutherbergu w Niemczech wskazują, że meteoryt, który ma ponad 4,65 miliarda lat i jest prawdopodobnie starszy niż Słońce, zawiera dowody, że młody Układ Słoneczny był znacznie bogatszy chemicznie niż Ziemia, a sam meteoryt może dostarczyć wskazówek na to, skąd na Ziemi wzięło się życie.

Meteorytami nazywamy obiekty pochodzące z przestrzeni kosmicznej, którym udaje się przetrwać wejście w atmosferę Ziemi i dotrzeć na powierzchnię naszej planety. Meteoroidy wchodzą w atmosferę z ogromnymi prędkościami, w wyniku których większość z nich spala się i dezintegruje nie docierając do powierzchni Ziemi. Każdej nocy cierpliwy obserwator ma szansę zobaczyć kilka spalających się meteoroidów - w określonych okresach liczba ta wzrasta nawet do kilkuset "spadających gwiazd" na godzinę. Tylko niewielka część wchodzących w atmosferę meteoroidów dociera na powierzchnię Ziemi. z tych które docierają niewielka część zostaje rozpoznana jako to czym są. Dlatego poszukiwanie i kolekcjonowanie meteorytów stanowi wyjątkowe hobby.

Obecnie znanych jest około 1050 meteorytów, które zostały odnalezione w wyniku obserwacji trajektorii upadku, oraz znacznie ponad 31 000 takich, które zostały odnalezione i rozpoznane jako meteoryty, mimo że nikt nie obserwował ich upadku.

Nazwy meteorytów są związane z miejscem upadku, a jeżeli w danym rejonie znaleziono więcej niż jeden meteoryt, po nazwie określającej miejsce upadku lub odnalezienia znajduje się liczba lub litera.

Około 86% meteorytów spadających na Ziemię to chondryty, nazwane tak ze względu na występujące w nich charakterystyczne sferyczne struktury - chondry. Uważa się, że chondry, składające się głównie z krzemianów wykrystalizowały się w swej formie w nieważkości próżni. Oprócz krzemianów chondryty zawierają często domieszki materii organicznej (aminokwasów i organicznych pierścieniowych związków organicznych) oraz ziarna materii predatującej powstanie Układu Słonecznego.Wiek większości chondrytów ocenia się na około 4,55 miliarda lat i jest to materia pozostała z okresu formowania się Układu Słonecznego. Podobnie jak komety, asteroidy chondrytowe stanowią najstarszy materiał w Układzie Słonecznym.

8% meteorytów stanową achondryty zbliżone strukturalnie do ziemskich skał magmowych. Większość z nich to także stare obiekty. Uważa się, że stanowią odłamki skorupy asteroid. Na przykład meteoryty kategorii HED najprawdopodobniej pochodzą z asteroidy 4 Vesta. Do tej klasy należą dwie szczególne grupy - pochodzące z Księżyca oraz z Marsa.

Meteoryty żelazne stanowią 5% wszystkich znalezisk. Uważa się, że pochodzą z jąder rozbitych asteroidów. Zawierają zazwyczaj domieszkę niklu. Większość znaczących kraterów na powierzchni Ziemi pochodzi od uderzeń takich właśnie meteorytów.

Najrzadsze są meteoryty żelazo-kamienne stanowiące pozostałe 1% wszystkich odnajdywanych meteorytów. Składają się z kryształów oliwinu zawieszonych w żalazowo-niklowej matrycy. Uważa się, że pochodzą z granicy między jądrem a skorupą asteroidy, która uległa dezitegracji.